WYPALENIE ZAWODOWE – DLACZEGO DOTYKA NAS CORAZ CZĘŚCIEJ?

WYPALENIE ZAWODOWE ARTYKUŁ

WYPALENIE ZAWODOWE - DLACZEGO DOTYKA NAS CORAZ CZĘŚCIEJ?

WYPALENIE ZAWODOWE ARTYKUŁ

WYPALENIE ZAWODOWE - DLACZEGO DOTYKA NAS CORAZ CZĘŚCIEJ?

Wypalenie zawodowe - dlaczego dotyka nas coraz częściej?

Wypalenie zawodowe dotyka coraz więcej osób, w różnym wieku, na różnych etapach życia, zarówno zawodowego jak i osobistego. Co jest przyczyną wypalenia zawodowego? Jak możesz rozpoznać wypalenie zawodowe i jak sobie z nim radzić? Na te i inne pytania znajdziesz odpowiedzi w poniższym artykule.

Czym jest wypalenie zawodowe?

Wypalenie zawodowe to cichy zabójca naszej motywacji, energii i radości z pracy. Według definicji to stan emocjonalnego, fizycznego i psychicznego wyczerpania, spowodowany długotrwałym stresem związanym z pracą. I nie mówimy tutaj o zwykłym zmęczeniu, które minie kiedy się wyśpisz lub odpoczniesz w weekend. To stan, który utrzymuje się przez dłuższy czas, poczucie pustki, bezsensu i braku efektywności.

Jak rozpoznać wypalenia zawodowego?

Każdy z nas jest inny, w różny sposób reaguje na sytuacje stresowe, presję, mamy zróżnicowane poziomy wrażliwości i emocjonalności. Wypalenie zawodowe może pojawić się po kilku miesiącach lub po kilku, a nawet kilkunastu latach, równie dobrze możesz go w ogóle nie doświadczyć. Nie ma na to określonego czasu i reguły. Warto jednak zwrócić się o pomoc, jeśli zaobserwujesz u siebie:

Wyczerpanie emocjonalne. 

Uczucie pustki, wyczerpania, braku siły na nic. Najprostsze czynności, które do tej pory nie sprawiały Ci trudność, teraz są dla Ciebie ogromnym wysiłkiem

Dystansowanie się.

Stajesz się obojętny/a, drażliwy/a, wybuchowy/a, kontakty ze współpracownikami, ale i domownikami są dla Ciebie trudne i najchętniej odizolowałbyś/odizolowałabyś się od wszystkich

Poczucie braku efektywności. 

Praca nie sprawia Ci radości, czujesz, że nie ma ona sensu, przez ro tracisz wiarę w swoje umiejętności

Objawy fizyczne. 

Możesz odczuwać również dolegliwości fizyczne tj. bóle głowy, problemy żołądkowe, bezsenność, spadek odporności i częstsze infekcje

Dlaczego wypalenie zawodowe dotyka nas coraz częściej?

Tempo życia i presja to jedna z głównych przyczyn wypalenia zawodowego. W dzisiejszych czasach "bycie zajętym" to norma. Multitasking, ciągłe dążenie do celu, presja na wyniki, realizację celów to wszystko sprawia, że Twój organizm jest w ciągłym stanie gotowości. A ciągły stres to prosta droga do wypalenia.

Perfekcjonizm, nierealne oczekiwania i porównywanie się. Chcesz być idealny, a nierealne oczekiwania wobec siebie i nadmierny samokrytycyzm negatywnie wpływają na Twoje zdrowie psychiczne. Ciągłe porównywanie się do tego co widzimy w social mediach, czyli bycie idealnym rodzicem, idealnym pracownikiem, partnerem to prowadzi do poczucia stresu i porażki.

Brak równowagi praca-życie. Często poświęcasz życie prywatne na rzecz pracy? Nadgodziny, projekt do skończenia, przynoszenie pracy do domu, odbieranie maili po godzinach pracy. Brak równowagi to prosta droga do wyczerpania.

Brak wsparcia i docenienia w pracy. Chociaż coraz częściej mówi się o zdrowiu psychicznym i o tym, jak ważny jest balans w życiu, to w wielu firmach wciąż brakuje realnych działań wspierających dobrostan pracownika. Nadmiar obowiązków, niejasne zasady pracy, zbyt mała ilość pracowników, brak feedbacku, toksyczna atmosfera w pracy. Tych wszystkich czynników nie zrekompensują benefity w postaci premii czy awansu.

Technologia i ciągła dostępność. Niestety smartfony, social media, rozwijająca się sztuczna inteligencja wymaga na nas ciągłej dostępności, bycia online zawsze i wszędzie. Presja nadążania za zmianami, znajomości nowych technologii i umiejętności ich zastosowanie to błędne koło. Ciągle chcemy więcej i więcej sami dla siebie lub wymaga od nas tego pracodawca.

Niepewność i zmiany. Cyfryzacja i rozwój nowych technologii, w tym sztucznej inteligencji wpływa na rynek pracy. Coraz częściej mówi się o tym, że AI wyprze niektóre zawody. To może budzić poczucie niepewności, lęku o przyszłość. Konieczność przebranżowienia i zmiany dotychczasowych obowiązków lub stanowiska też może być trudne i stresujące.

Jak radzić sobie z wypaleniem zawodowym?

Zatrzymaj się i nazwij problem

Pierwszy krok to uświadomienie sobie, że coś jest nie tak. Nazwanie emocji, które czujesz i stanu, w jakim się znajdujesz to ważny moment. Dzięki temu przestajesz się obwiniać, a zaczynasz szukać pomocy.


Zadbaj o podstawy: sen, ruch, jedzenie, oddech

Często to właśnie ciało daje pierwsze sygnały, że coś jest nie tak. Wypaleniu zawodowemu może towarzyszyć bezsenność, napięcie mięśniowe, bóle głowy, problemy trawienne. Warto poprawić jakość snu (minimum 7-8 godzin), jeść regularnie i odżywczo,
ruszać się codziennie (nawet 20 minut spaceru robi różnicę). Możesz również nauczyć się technik relaksacyjnych i oddychania.


Odzyskaj kontrolę nad swoim czasem

Wypalenie zawodowe często pojawia się, gdy czujemy, że „nie mamy wpływu”. Dlatego ważne jest ustalenie priorytetów, ograniczenie multitaskingu, planowanie przerw podczas dłuższych czynności co zdecydowanie wpływa na efektywność. Przydatnym narzędziem są listy zadań i wykreślanie kolejno zrobionych zadań. Da Ci to poczucie kontroli i satysfakcji z osiągniętych celów.


Ustal granice między pracą a życiem prywatnym

To kluczowe! Praca zdalna, maile wieczorem, bycie „na telefonie” 24/7, to prosta droga do przeciążenia. Spróbuj wyłączyć powiadomienia po pracy, nie odbierać służbowych telefonów po godzinach (jeśli to możliwe), kończyć dzień pracy jakimś „rytuałem” np. spacerem, krótką medytacją, zamknięciem laptopa.


Poszukaj sensu i radości w pracy (lub poza nią)

Nie każda praca będzie nas pasjonować codziennie. Ale warto szukać w niej czegoś, co daje poczucie sensu, kontaktu z ludźmi, rozwoju, pomagania innym. Jeśli to niemożliwe spróbuj znaleźć równowagę poza pracą: w relacjach, hobby, wolontariacie, twórczości.


Porozmawiaj z kimś zaufanym lub z psychologiem

Czasem już sama rozmowa z kimś, kto nie ocenia, a słucha, przynosi ulgę. Jeśli wypalenie zawodowe trwa długo, warto skorzystać z pomocy psychologa, psychoterapeuty lub psychiatry.